| تبليغات | X |
|
|
||||||||||||
|
||||||||||||
|
|
بنام خدا تقییرات وزنی بر اساس ملودیست مهر افرین خاک ما که می از خمره میخانه خوریم از چه غمه هر دله دیوانه خوریم ما که خرابیم و بر ابیم و سراب از چه غمه کافره بیگانه خوریم غمه دله ما را که خورد همه خوابندو دله ما همچو دیوانه ها خود خرابیم و در اندیشهء بیگانه ها نوری که به میخانه نیاز است به بتخانه حرام است غمه دله بیگانه مخور یار که خام است غمه دله ما را که خورد اری شهر را روزی اگر اب برد یار را خواب برد غمه دله ما را که خورد غم مخور حسرته دیدار مخور غمه این دشمنه بیدار مخور غمه دله ما را که خورد تصنیف از همای *** تغییرات وزنی بر اساس ملودیست مست مستم پای خم بشکسته دستم ساقیا مست مستم مست مستم مست مست پایکوبی میکنم در جسم و جان دیگری پای خود را میگذارم در جهان دیگری ساقیا از خود گسستم ساقیا مست مستم مست مستم مست مست بارها من گفته بودم ترک جام و می کنم گفته بودم ترک می اما نگفتم کی کنم توبه هایم را شکستم ساقیا مست مستم مست مستم مست مست مطربا در نی بزن ساز ملک ری بزن همچو من پیمانه ای در می بزن مست از روز الستم ساقیا مست مستم مست مستم مست مست " شعر آهنگ از همای "
****
همه تغییرات وزنی بر اساس ملودیست " ناز مکن ناز مکن ناز مکن ناز مکن ای صنم عشوه مکن با دله سر روز و شب ار عشوه کنی باز میکشم تا واله و شوریده سرم ای صنم روز و شب ار بگذرم از کوی تو میزندم وای به حال من دیوانه که افسار دلم بسته ناز عشوه مکن هلهله آغاز مکن ای صنم با دله سر گشته چنین ناز میکشم روز و شب ار عشوه کنی باز میکشم تا بنشینی به برم ای صنم واله و شوریده سرم ای صنم " شعر آهنگ از همای *** " مستان می آیند مستان مستان مستان می ایند زاغان می میرند خاموشی می گیرند هزار دستان می آیند مستان مستان مستان می آیند ساقی از چه پنهانی تا کی در پریشانی خود پرستان میروند می پرستان می آیند مستان مستان مستان می آیند " شعر آهنگ از همای *** تغییرات وزنی بر اساس ملودیست " مه پاره شیرین لبی شیرین تبار مست و می آلود و خمار مه پاره ای بی بند و بار با عشوه های بی شمار هم کرده یاران را ملول هم برده از دلها قرار مجموع مه رویان کنار تو یار بی همتا کنار زلفت چو افشان میکنی ما را پریشان میکنی آخر من از گیسوی تو خود را بیاویزم به دار یاران هوار مردم هوار از دست این بی بند و بار از کف بدادم اعتبار می میزنم جام پیاپی میزنم هی میزنم هی میزنم بی اختیار " شعر آهنگ از همای "
*** تغییرات وزنی بر اساس ملودی میباشد " بیا ساقی من از لولی وشان می گسارم خراب آواره ای مجنون تبارم که جز مستی به سر اندیشه ای دیگر ندارم که جادویی بجز ساقی نمی آید به کارم بی قرارم بی قرار سر ز مستی بر ندارم بیا ساقی بده جامی خمارم من که شبها در هوس در انتظارم من بده می می که می فرمان دهد ما را بده می می که تا می جان دهد ما را به ساقی تازه کن پیمان که وی ایمان دهد ما را بیا ساقی بیا بنشین کنارم همایم من هم آواز هزارم بیا و بوسه ای بر لب گزارم " شعر آهنگ از همای **** محتسب محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت مست گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست گفت مستی زان سبب افتان و خیزان میروی گفت جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست گفت می باید تو را تا خانه قاضی برم گفت رو صبح ای قاضی نیمه شب بیدار نیست گفت نزدیک است والی را سرای انجا شویم گفت والی از کجا در خانه خمار نیست گفت تا داروغه را گوییم در مسجد بخواب گفت مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست گفت دیناری بده پنهان و خود را وا رهان گفت کار شرع کار درهم و دینار نیست گفت از بهر غرامت جامه ات بیرون کنم گفت پوسیدست جز نقشی ز پود و تار نیست گفت اگه نیستی کز سر در افتادت کلاه گفت در سر عقل باید بی کلاهی عار نیست گفت می بسیار خورئی زان چنین بیخود شدی گفت ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست گفت باید حد زند هشیار مردم مست را گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست شعر از پروین اعتصامی غزل غزل غزل غزل همه از سینه تا گلو دارم سبد سبد که نه اری سبو سبو دارم تو پیرهن جه کنی چاک تا پیاله ناف به پیش تاک جوان من هم ابرو دارم هجوم چشم تو را ائتلاف مژگان بست چنین خماری بی وقتت ارزوو دارام چه جاوه ها که به دیوان شاعران نکنی من این گلایه نه از تو از او ازاو دارم غزل از محمود طیاری این چه حرفیست که در عالم بالاست بهشت هر کجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت دوزخ از تیرگیء حال درون تو بود گر درون تیره نباشد همه دنیاست بهشت شعر از صائب تبریزی
*** خود سوختگان داد درویشی از سر تمحید سر قلیان خویش را به مرید گفت از دوزخ ای نکو کردار قدری اتش به روی ان بگذار بگرفت و ببرد و باز اورد عقد گوهر زدرج راز اورد گفت در دوزخ هرچه گردیدم درکات حجیم را دیدم هیزم و اتش و ذغال نبود اخگری بهر اشتعال نبود هیچ کس اتشی نمی افروخت زاتش خویش هر کسی می سوخت شعر از صغیر اصفهانی ***
تقییرات وزنی بر اساس ملودیست امد بهاران میخانه ها را وا کنید ای باده خواران پیمانه را احیا کنید ای مل گساران باده درساغرکنیدتوبه هی دیگرکنید توبه ها را بشکنید امد بهاران یادی از ایین مستانی کنید تا سحر پیمانه گردانی کنید تا سحر معشوقه بازی های عرفانی کنید مست پنهانی کنید ای بیقراران توبه ها را بشکنید امد بهاران عاشقان غوغا کنید بر دل شیدا کنید یک نفس گر میتوان ساغر زدن پس چرا اندیشه فردا کنید پیمانه را احیاکنید ای بیقراران توبه ها را بشکنید امد بهاران تصنیف از همای
کپی برداری از منابع این وبلاگ تنها با ذکر منبع مجاز است. All Rights Reserved 2005-2006 © bymastan-homay.blogfa.com The Template Designed By Komail & Amir @ www.javapdf.mihanblog.com |
|
||||||||||
| بالاي صفحه | ||||||||||||
نوشته شده توسط صمصامی در جمعه یکم تیر 1386